بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

            لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

Değerli Müminler!

Engelli veya sağlıklı her insan, Allahın yeryüzünde en mükemmel ve en değerli varlığıdır. Yüce Allah, insanları servetleri, ırkları, renkleri, cinsiyetleri, dilleri, nesepleri, fizyolojik yapıları ile değerlendirmez. Yüce Allah insanları, iman, ibadet, salih amel, güzel ahlak, iyi veya kötü davranışları acısından değerlendirir. “Allah katında en üstün olanınız, Allah’a karşı gelmekten en çok sakınanızdır.”(1) anlamındaki ayeti ile “Allah, sizin suretlerinize ve servetlerinize bakmaz. Fakat kalplerinize (iman veya inkâr halinize) ve amellerinize bakar.”(2.) anlamındaki hadis, bu gerçeği ifade etmektedir.

Muhterem Kardeşlerim!

Dinimiz İslam, sosyal ilişkilere büyük önem vermektedir. Bu hususta İnsanlar arasında sağlıklı ve engelli ayrımı yapmamıştır. Peygamberimiz (s.a.v.) de engellilerle ilgilenmiş; onların yeteneklerini değerlendirmiş ve onlara yapabilecekleri çeşitli görevler vermiştir. Ashabından ortopedik engelli Muaz bin Cebeli, Yemene Vali (Yönetici) olarak görevlendirmiş ve görme engelli Abdullah İbn Ümm-i Mektum’u da kendileri Medine dışına çıktığı günlerde yerine vekil bırakmıştır.

Yüce Allah (cc) “Andolsun ki sizi biraz korku ve açlıkla; bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz. Sabredenleri müjdele.”(3) buyurmuş; Peygamberimiz (s.a.v) de: “Mü’mine isabet eden her ağrı, yorgunluk, hastalık, üzüntü ve sıkıntı günahlarına keffaret olur.” (4) müjdesini vermiştir.

Muhterem Kardeşlerim!

Bugün sağlıklı olan bizlerde hayatımızın herhangi bir anında hasta veya engelli olabiliriz. Nice insanlar; sağlıklı iken bir trafik veya iş kazası ya da bir hastalık sonucu felçli, ortopedik engelli, işitme veya görme özürlü olmuşlardır.

Dinimiz engellilerle ilgilenmeyi, onlara yardımı ve yardımı teşvik etmeyi sevap olarak görmektedir. Zayıfların, düşkünlerin, fakir ve yoksulların gerçek dostu ve hamisi olan Peygamberimiz (s.a.v.), engellilere yapılacak her türlü yardım ve desteğin bir sadaka olduğunu bildirmiştir.

 Muhterem Mü’minler!

Engelli ve hastalar, çok duyarlıdır. En küçük aşağılayıcı ve kırıcı bir söz, onları derinden yaralar. Özellikle hitaplarda onlara aşağılayıcı, kırıcı ve yaralayıcı söz söylenmemelidir bu İslami bir görevdir. Engellilerin tahkir edilmesini veya sakatlığıyla hitap edilmesinin, sağlıklı kimselerin bile boyu, rengi veya konuşması ve herhangi bir sebebiyle ayıplanmasının doğru davranış olmadığı ifade edilmiştir. Peygamberimiz bu tür tavırlara müdahale etmiş ve “Kardeşinin derdine sevinip gülme, sonra Allah ona rahmet eder, seni o derde müptela kılar”  buyurmuştur.(5)

Engelli olanların toplumdan sakınması ve saklanması, kendilerinin utanması, onlardan utanılması ve eziklik hissedilmesi doğru davranış değildir. Kul Allah’tan gelene razı olmalıdır. Dünyanın bir imtihan yeri olduğunu, imtihanı başaranların ilahi mükâfata ereceklerini ve bakıma muhtaç kimselere bakmanın, Allah’a karşı iyi bir kulluk ve büyük bir sevap olduğunu unutmamalıdır. Hangi gerekçe ile olursa olsun müminlerin, sıkıntılar karşısında sabretmeleri gerekmektedir.

Sevgili Kardeşlerim!

Gelin! Engelli kardeşlerimizi toplum dışı bırakmak yerine; bakım, eğitim ve sosyal ihtiyaçlarını karşılamaya çalışalım. Bu bilincin, toplumun her kesimince benimsenmesi ve desteklenmesi için kampanyalar açalım.

      Hutbemi bir ayet mealiyle bitiriyorum:   “ Köre güçlük yoktur, topala güçlük yoktur, hastaya güçlük yoktur. Kim Allah’a ve Peygamberine itaat ederse, Allah onu, içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyar. Kim de yüz çevirirse, onu elem dolu bir azaba uğratır.” (6)

Kaynakça;

1-Hucurat s.13

2-Müslim, Birr,32

3-Bakara s.155

4-Müslim, Birr, 34

               5- Müslim

                6-Fetih s.17

Hazırlayan: Yakup KARADAVUT

Ramazan Dede Camii İmam Hatibi/Gerede